Koniec z unikaniem odpowiedzialności podatkowej poprzez „rozmycie” władz przedsiębiorstwa

Dodał

pytajnikJesteś niedostępny dla fiskusa? Tak Ci się tylko wydaje. W sprawach niecierpiących zwłoki organ podatkowy będzie mógł wyznaczyć tymczasowego pełnomocnika szczególnego, który zastąpi podatnika.

Wchodząca w życie z dniem 1 stycznia 2016 roku nowelizacja Ordynacji podatkowej zmienia tryb postępowania w przypadkach, kiedy fiskus ma problem ze skontaktowaniem się z podatnikiem. Dotyczy to okoliczności, kiedy nie można ustalić adresu siedziby spółki, bądź adresu prowadzenia działalności, kiedy spółka nie ma organów, albo nieznane są miejsca zamieszkania osób upoważnionych, żeby reprezentować interesy przedsiębiorstwa.

Do tej pory na mocy Ordynacji podatkowej (art. 138) fiskus wyznaczał przedstawiciela dla osoby nieobecnej tylko w sytuacji, gdy dany podatnik wyraził na to swoją zgodę. Jeżeli np.: w ogóle nie było z nim kontaktu, organ podatkowy zmuszony był czekać, aż sąd wyznaczy kuratora dla nieobecnego. W sposób oczywisty hamowało to tok postępowania.

Nowe przepisy przewidują, że w odniesieniu do osób fizycznych przedstawicielem może zostać wyznaczony członek najbliższej rodziny podatnika – jeśli się on na to zgodzi, jeżeli nie, to zostaje nim radca prawny, adwokat, lub doradca podatkowy (art. 138, par. 1, lub 2 Ordynacji podatkowej).

W przypadku spółek będzie to mógł być tylko adwokat, radca prawny, albo doradca podatkowy wyznaczony na prośbę organu podatkowego przez odpowiednie organy samorządów takich, jak: Naczelna Rada Adwokacka, Krajowa Rada Radców Prawnych i Krajowa Rada Doradców Podatkowych. W takiej sytuacji wydatki ponoszone z ustanowieniem pełnomocnika tymczasowego poniesie Skarb Państwa.

Dlaczego wprowadzenie zmian jest tak istotne?

Do tej pory organy podatkowe były bezradne w sytuacjach, kiedy unikając kontroli podatkowej osoby prawne prowadziły do „rozmycia” swoich władz.

Wprowadzenie postaci pełnomocnika pozwala na szybszą reakcję fiskusa, ale jest także korzystne dla podatnika, ponieważ tymczasowy przedstawiciel zobowiązany jest do działania zgodnie z interesem podatnika.

Podstawa prawna: Ordynacja podatkowa (Dz. U. 1997 nr 137 poz. 926)

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna, nr 22 (4125)/2015.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Udowodnij, że jesteś człowiekiem *